naisipan ko, habang nagmamaneho, mageentry na ko ulet ng
maayos, parang umaapaw (nde pala parang, kasi pag sinabing parang, nde rin un
un, hahaha) na kasi sa isipan ko ung dami ng gustong isulat at iexpress, tama,
seryosohan na ulet
may nakapagsabi (si honey)
na hanggang december na lang tong blogdrive, tinanong ko kung ano ung source,
gang ngayon nagaantay pa din ako, abril na, nyuknyaks, pero habang buhay pa to
(kung totoo man ung sinabi ni honey) bubuhayin ko rin sa entry ung blog na
to...(ulet)
tarantadong ZL 3224! pag nakita mo yang motor na yan, murahin mo ang driver
(well, malamang nde mo gagawin yan) pero ako oo, dahil ang ayos ayos ng lane ko
nagddrive kagabi sa may mia road at bigla ba naman akong binangga sa kanang
side, ang masaklap pa nun parang walang nangyari, tuloy tuloy si gago, bangag
ata, kung gusto mong magpakamatay, kaw na lang, wag ka mandamay, grrrrr, okey
okey, cool mode ulet - pasalamat ka nde ako si pudge
at wala akong hook para ipawn ka, praning talaga
enewei, lyf, I guess eto na ung stage na magulo pero masaya,
mahirap pero masaya, nakakabahala pero masaya, pagod pero masaya, makulit pero
masaya, masaya at masaya, eto na nga un, nde cguro gaya ng sinasabi ni ela
kundi cgurado…tanong mo na lang sa tatay o nanay mo
more entries to come, gaya
nga ng sabi ko, tuloy lng sa pagexpress ng naiisip at mga bagong pangyayari,
para walang lungkot – d aq mageexpect…hahaha…apir!