naisipan ko, habang nagmamaneho, mageentry na ko ulet ng maayos, parang umaapaw (nde pala parang, kasi pag sinabing parang, nde rin un un, hahaha) na kasi sa isipan ko ung dami ng gustong isulat at iexpress, tama, seryosohan na ulet

may nakapagsabi (si honey) na hanggang december na lang tong blogdrive, tinanong ko kung ano ung source, gang ngayon nagaantay pa din ako, abril na, nyuknyaks, pero habang buhay pa to (kung totoo man ung sinabi ni honey) bubuhayin ko rin sa entry ung blog na to...(ulet)

tarantadong ZL 3224! pag nakita mo yang motor na yan, murahin mo ang driver (well, malamang nde mo gagawin yan) pero ako oo, dahil ang ayos ayos ng lane ko nagddrive kagabi sa may mia road at bigla ba naman akong binangga sa kanang side, ang masaklap pa nun parang walang nangyari, tuloy tuloy si gago, bangag ata, kung gusto mong magpakamatay, kaw na lang, wag ka mandamay, grrrrr, okey okey, cool mode ulet - pasalamat ka nde ako si pudge at wala akong hook para ipawn ka, praning talaga

enewei, lyf, I guess eto na ung stage na magulo pero masaya, mahirap pero masaya, nakakabahala pero masaya, pagod pero masaya, makulit pero masaya, masaya at masaya, eto na nga un, nde cguro gaya ng sinasabi ni ela kundi cgurado…tanong mo na lang sa tatay o nanay mo

more entries to come, gaya nga ng sabi ko, tuloy lng sa pagexpress ng naiisip at mga bagong pangyayari, para walang lungkot – d aq mageexpect…hahaha…apir!